آن همه دویدن و سراب این همه درخشش و سیاه

نازی 

نازی مرد

آن همه دویدن و سراب

این همه درخشش و سیاه 

تا كجا من اومدم

چطوری برگردم ؟

چه درازه سایه ام

چه كبود پاهام

من كجا خوابم برد ؟

یه چیزی دستم بود! كجا از دستم رفت ؟

من می خواهم برگردم به كودكی

قول می دهم كه از خونه پامو بیرون نذارم 

سایه مو دنبال نكنم 

تلخ تلخم, 

مثل یك خارك سبز 

سردمه و می دونم هیچ زمانی دیگه خرما نمی شم 

چه غریبم روی این خوشه سرخ 

من می خوام برگردم به كودكی!!

نمی شه !! نمی شه !! نمی شه !! نمی شه !! نمی شه !!

كفش برگشت برامون كوچیكه 

پابرهنه نمی شه برگردم ؟

پل برگشت توان وزن ما را نداره! برگشتن ممكن نیست 

برای گذشتن از ناممكن , كی یو باید ببینیم؟!! 

رویا رو , رویا رو , رویا رو , رویا رو

رویا را كجا زیارت بكنم ؟

در عالم خواب 

خواب به چشمام نمی آد! 

بشمار , تا سی بشمار ... یك و دو 

یك و دو 

سه و چهار

پنج و شش

هفت و هشت

نه و ده ...

چشمان من

شب در چشمان من است
به سیاهی چشمهایم نگاه کن
روز در چشمان من است
به سفیدی چشمهایم نگاه کن
شب و روز در چشمان من است
به چشمهای من نگاه کن
چشم اگر فرو بندم
جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت !

اولین و آخرین

خورشید جاودانه می درخشد در مدار خویش

مائیم كه پا جای پای خود می نهیم و غروب می كنیم

هر پسین

این روشنای خاطر آشوب در افق های تاریك دوردست

نگاه ساده فریب كیست كه همراه با زمین

مرا به طلوعی دوباره می كشاند ؟

ای راز

ای رمز

ای همه روزهای عمر مرا اولین و آخرین

...ادامه مطلب

سرودی برای مادران

پشت دیوار لحظه ها همیشه کسی می نالد
چه کسی او؟
زنی است در دوردست های دور
زنی شبیه مادرم
زنی با لباس سیاه
که بر رویشان
شکوفه های سفید کوچک نشسته است
رفتم و وارت دیدم چل ورات
چل وار کهنت وبردس بهارت
پشت دیوار لحظه ها همیشه کسی می نالد
و این بار زنی بهیاد سالهای دور
سالهی گمم
سالهایی که در کدورت گذشت
پیر و فراموش گشته اند
می نالد کودکی اش را
دیروز را
دیروز در غبار را
او کوچک بود و شاد
با پیراهنی به رنگ گلهای وحشی
سبز و سرخ
و همراه او مادرش
زنی با لباس های سیاه که بر رویشان شکوفه های سفید کوچک نشسته
بود
زیر همین بلوط پیر
باد زورش به پر عقاب نمی رسید
یاد می آورد افسانه های مادرش را
مادر
این همه درخت از کجا آمده اند ؟
هر درخت این کوهسار
حکایتی است دخترم
پس راست می گفت مادرم
زنان تاوه در جنگل می میرند
در لحظه های کوه
و سالهای بعد
دختران تاوه با لباس های سیاه که بر رویشان شکوفه های سفید نشسته
است آنها را در آوازهاشان می خوانند
هر دختری مادرش را
رفتم و وارت دیدم چل وارت
چل وار کهنت وبردس نهارت
خرابی اجاق ها را دیدم در خرابی خانه ها
و دیدم سنگ های دست چین تو را
در خرابی کهنه تری
پشت دیوار لحظه ها همیشه کسی می نالد
و این بار دختری به یاد مادرش

عقرب عاشق

عقرب عاشق یکی از کوتاه ترین درعین حال پر مفهوم ترین شعرهایی است که تا به حال خوانده ام.
عقرب عاشق از آلبوم سلام وخداحافظ اثر حسین پناهی است.

دُم به کله می کوبد و شقیقه اش دو شِقه می شود

بی آنکه بداند

حلقه ی آتش را خواب دیده است

عقرب عاشق


دکلمه این شعر با صدای شاعر را از اینجا گوش کنید